De eerste dagen in Quito

Tijd om rustig te acclimatiseren nemen we nog even niet. Eerst de papieren maar regelen. Allereerst het visum. Omdat we niet het standaard toeristenvisum hebben, moeten we onze visa registreren. Daarna willen we tevens de procedure voor een verblijfsvergunning in gang zetten. We hebben mazzel met onze keuze van ons guesthouse. El Cafecito blijkt mooi in de buurt van alle overheidsgebouwen te zitten.

Visum registratie
Je zou zeggen dat het registreren van het visum eenvoudig zou moeten zijn. In Ecuador weten ze er toch weer een leuke procedure van te maken. Voor het registreren van ons toeristenvisum gaan we naar het Ministerie van Buitenlandse zaken. We mogen eerst in de rij gaan staan om een nummertje te trekken. We laten onze papieren zien aan een van de beamten en krijgen dan elk een briefje met ons nummer. Het is ongeveer een uur wachten, dus we zijn vlot aan de beurt. We laten ons paspoort en de brief van de ambassade zien en vragen om registratie. Dat kan! Nu mogen we de leges ad $ 4 betalen aan het laatste loket. Gelukkig staat daar geen rij, we betalen en met de kwitantie gaan we weer terug naar “ons”  loket. Daar krijgen we een klein briefje mee en het bericht dat we twee werkdagen later (op Maandag) ons paspoort weer kunnen ophalen.

paspoorten emigratie happygoats.org


Quito verkennen
Omdat we twee werkdagen en het weekend zonder paspoort zitten, kunnen we niet verder met de formaliteiten. We maken van de nood een deugd en gaan Quito verkennen. Op de gratis fietsen van BiciQuito fietsen we de hele stad door en voor de langere of steilere stukken pakken we de Metrobus. Naast de standaard bekende plekken in de stad, relaxen we ook veel en drinken we regelmatig ergens een bakje koffie. Het valt ons op dat er de afgelopen 3 jaar veel veranderd is qua koffie en chocolade cultuur. Was er voorheen amper een goede kop koffie te krijgen, nu zie je een aantal echt goede koffiezaken en ook kun je goede chocolade kopen in gespecialiseerde zaken.

biciquito travel bike happy goats,org

Verblijfsvergunning aanvragen
Op maandag halen we ons paspoort weer op. Nummertje trekken, uurtje wachten en we staan weer buiten. Voor de verblijfsvergunnings-aanvraag hebben we een flinke lijst aan benodigde papieren. Gelukkig hadden we dat in Nederland allemaal al uitgezocht en hoeven we alleen nog maar een Migratorio Movemiento Certificado. Die halen we op bij het Ministerio van Migracion. Daar gaat de procedure net even anders. Eerst wederom in de rij voor een nummer, maar dan direct al de leges betalen ad $ 5,= en dan pas wachten op je beurt. Het uittreksel hebben we vlot en dus kunnen we dezelfde dag weer richting het Ministerie van Buitenlandse zaken om de aanvraag voor de verblijfsvergunning in te dienen. Met een pak documenten onder de arm weten we inmiddels de procedure. We gaan in de rij voor ons nummer, wachten netjes op onze beurt en leggen dan de stapel documenten op de balie. Alsjeblieft, hier is ons gemaakte huiswerk! Alles wordt even snel gecontroleerd en dan horen we “falta uno”. Wat? Er mist iets? Wat hebben we over het hoofd gezien? De moed zakt ons in de schoenen, want dit wil je niet binnen een week al horen. Gaat het ons wel lukken om die verblijfsvergunning te krijgen?

Voortaan Happy Goats nieuws via de email?
Schrijf je hier in:
Delivered by FeedBurner


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Booking.com