Die verrekte buitenlanders

Wonen in het buitenland is prachtig en wanneer je het allemaal wat goed aanpakt ben je binnen de kortste keren ingeburgerd. Zo hebben wij het prima naar de zin in Puerto Lopez, weten we onze weg naar de belangrijkste zaken, zijn we op de hoogte van de lokale ontwikkelingen en hebben een mooi netwerk van vrienden en kennissen opgebouwd. Het voelt alsof we hier al helemaal thuishoren, maar is dat ook zo?

Het geldt voor de meeste emigranten, wereldburgers of expats. Eenmaal gesetteld in je nieuwe land zullen er een hoop dingen zijn “net als thuis”. Na een tijdje krijg je weer een soort van eigen dagritme en de zaken als werken, boodschappen doen en huis schoonmaken gaan ook in andere landen gewoon door. Je onderhoudt je sociale contacten met zowel lokale vrienden en mede-expats en voor je het weet is je leven weer als ‘normaal’.

Die verrekte buitenlanders, www.happygoats.org

Alleen is dat ‘normaal’ hier gewoon wel even een stuk leuker! We werken op tijdstippen die ons het beste passen. ’s Middags een duik in zee? Dat kan! En met vrienden spreken we gezellig op het strand af en drinken we cocktails in rieten hutjes onder een palmboom. We doen aardig mee met het lokale leven en net zoals onze expat-vrienden hebben we het gevoel dat we hier al aardig thuishoren. We hebben dan ook allemaal wel een duidelijke en onderbouwde mening over hoe de zaken hier gaan in het dorp. Het weghalen van de strandhutten voor de nieuwe boulevard is zonde, want dat is toch wat toeristen willen? Het verplaatsen van de versmarkt naar de overdekte Mercado heeft een hoop gezelligheid uit het centrum weggehaald, zonde! De gewenste grondwetswijziging om de President voor meer dan 2 termijnen verkiesbaar te maken is iets waar wij als buitenlanders met gemengde gevoelens naar kijken. Het is wel duidelijk, we zijn het niet altijd 100% eens met het beleid.

Het zijn de discussies waarbij we het, net als in ons vaderland, normaal vinden om een mening te hebben, deze te uiten en er eventueel ook wat van te zeggen. Mede ook omdat onze blik breder is met ervaringen vanuit onze eigen landen en culturen. Maar in hoeverre hebben wij recht van spreken? Wat als de Ecuadorianen wel achter deze beslissingen staan? Wij zijn hier de buitenlanders. Wij zijn hier gekomen om de charme van dit dorp of het land, maar misschien wil men hier een verbetering, terwijl wij dat als een verslechtering zien?

Die verrekte buitenlanders, www.happygoats.org

Het doet ons denken aan de de discussies over buitenlanders in Nederland. Staat niet half Nederland op zijn achterste poten als een immigrant een mening over zijn straat, stad of nieuwe land heeft? En is dat wel of niet terecht? Wij waren, en zijn nog steeds, van mening dat je met zijn allen in een gemeenschap woont en het samen moet zien te rooien. Daarbij is begrip van alle partijen noodzakelijk en inbreng van alle kanten gewenst. Wij proberen ons zoveel mogelijk te verplaatsen in de lokale gedachtes en daar waar mogelijk onze visie voorzichtig te delen. We proberen vragen te stellen en meningen te laten onderbouwen. Heeft immers elk verhaal niet minstens twee kanten? Misschien dat we zo iets van elkaar kunnen leren.

Als wij allemaal in vrijheid willen leven, dan zullen we dat een ander ook moeten gunnen. En als die vrijheid betekent om in een ander land dan je geboorteland te gaan wonen, om welke reden dan ook, dan is die buurman/vrouw net zo waardevol als ieder ander, ongeacht nationaliteit, achtergrond of cultuur.

En als dat niet lukt? Wie is dan die verrekte buitenlander?

Voortaan Happy Goats nieuws via de email?
Schrijf je hier in:
Delivered by FeedBurner


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Booking.com