Reisverslag Ecuador

Dit reisverslag is van onze eerste reis door Ecuador. Wil je echter even snel weten wat de leukste bezienswaardigheden zijn kijk dan even hier en voor de leukste overnachtingstips kijk je hier. Het reisverslag van onze tweede reis vind je hier. Wij vinden Ecuador zo’n mooi land dat we besloten hebben om er te gaan wonen. Daardoor vind je ook veel losse artikelen over Ecuador, die vind je het gemakkelijkst door de zoekfunctie op de site te gebruiken (typ: Ecuador).

Reisverslag Ecuador

MITAD DEL MUNDO
Tijdens onze reis hebben we al een aantal keer de evenaar ongemerkt gepasseerd. Nu zijn we in Quito en de naam van deze stad betekend “het midden van de wereld”. Tijd om dus eens bewust stil te staan bij het feit dat we nu op de evenaar zitten. Iets ten noorden van deze hoofdstad van Ecuador heeft men er een leuk “pretpark” omheen gebouwd in het kleine dorp Mitad Del Mundo. Natuurlijk gaan wij even op de foto bij de lijn die men duidelijk op de grond heeft aangegeven en stappen zo regelmatig over van het noordelijk naar het zuidelijk halfrond, heel apart als je daar even goed bij nadenkt. Nu is het park wel erg toeristisch opgezet en hebben we naast het monument de souvenirswinkels wel snel bekeken. We gaan dan ook snel door naar het ernaast gelegen museum “Solar Inti Nan“. Hier ligt de evenaar ook en daar verbazen wij ons over, aangezien beide plaatsen toch wel een paar meter van elkaar verwijderd zijn. Maar uitleg is er al snel. Het monument ligt op de evenaar die men in ca 1800 heeft gecalculeerd, en aangezien de aarde niet helemaal  recht om zijn as draait, verschuift de evenaar dus ieder jaar een klein beetje. Met de modern GPS-technieken is de evenaar een paar jaar geleden opnieuw gecalculeerd en dus ligt hij nu midden door dit museum.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

We krijgen een leuke rondleiding en leren veel over de geschiedenis van de lokale bevolking, maar het leukste is toch wel de proefjes die je op de evenaar kunt laten doen. Zo schijnt het water in een wasbak op de evenaar recht naar beneden door het putje te stromen, ten zuiden van de evenaar draait dit in een kolk met de klok mee en op het noordelijk halfrond stroomt het water dan tegen de klok in door het putje. De afstand vanaf de evenaar is hier met deze proef maar ca 2 meter en de bak wordt prachtig op een vastgestelde plek neergezet, waardoor wij ons afvragen waar de magneet ligt die “het bewijs” levert. Ach het idee is leuk en wij vermaken ons hier wel. We proberen nog even met de ogen dicht over de evenaar te lopen en proberen nog een ei op een spijker te laten balanceren. Dit laatste schijnt op de evenaar gemakkelijker te zijn, aangezien de zwaartekracht hier recht naar beneden gaat en niet, zoals op de halfronden, ietwat schuin. Nou, mooi dat dat ons beide dus niet lukt! Waar we wel heilig in geloven is het bord, waarop staat dat je hier op de evenaar lichter bent dan thuis, aangezien de evenaar het verst van het centrum van de aarde ligt. Mooi dat we dus hier wat “afgevallen” zijn! Wij laten ons het ijsje wat we hier kopen dan ook extra lekker smaken. Elk pondje gaat door het mondje, dat weten we… maar gelukkig zijn de pondjes hier wat lichter!

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

QUITO
Het oude stadsdeel van Quito is weer zo’n plek wat op de Unesco Heritage lijst staat. Nu hebben wij de afgelopen weken al heel wat koloniale steden gezien, maar laten ons door Unesco weer verleiden om een wandeling te maken door de kleine straten tussen de koloniale gebouwen. Het is inderdaad een groot verschil met het nieuwe centrum waar wij op dit moment logeren. Naast de vele oude panden zijn er veel pleinen en kerken en zo dwalen we dan ook al snel een paar uren door dit deel van de stad. De ecuadorianen zijn erg vriendelijk en knopen snel een praatje met ons aan. Trokken we in andere landen meestal jonge knapen aan, hier zijn het de mannen met een wel zeer middelbare leeftijd. Ze wandelen ongevraagd met ons mee en houden hele verhalen in het spaans, ook al geven we aan dat we die taal toch niet helemaal machtig zijn. Ze willen ons de hele stad wel laten zien. Nu is dat natuurlijk erg aardig, maar soms ook erg vervelend, aangezien we lekker onze eigen gang willen gaan,maar nee.. we moeten mee naar links of naar rechts. Meestal weten we er met een “Gracias, Adios Señor” wel weer af te komen of vluchten we een zaak in. Echter dit biedt ook niet altijd soelaas, want wanneer we even ergens op een terras zitten te lunchen, schuift een zakenman van rond de 60 ineens bij ons aan en stelt de meest directe vragen! Blijkbaar schaamt men zich hier nergens voor! Bovendien kunnen we beide bij hem zo aan de slag, het zal wel. Wij worden er een beetje moe van en besluiten weer richting het nieuwe centrum, Mariscal, te gaan.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

Daar vinden we een leuk zaakje om te eten, Sabor con Salsa. De eigenaar van deze zaak is een echte charmeur, maar ook een gentleman. Hij stelt zijn vrouw netjes aan ons voor, die een ware salsakoningin is, en ook maken we kennis met drie van de vijf kinderen, waarvan de jongste vol trots haar nieuwe puppy showt in een mandje met een dekentje en een strik erom. We bestellen wat van de bbq en wanneer we erg enthousiast zijn over de salsamuziek die hij draait, krijgen we prompt de CD in handen gedrukt. Het is meneer wat teveel werk om de nummers over te schrijven zodat we ze kunnen downloaden en dus mogen we de CD zo van hem houden. Gelukkig zijn niet alle Ecuadoriaanse mannen hetzelfde! Die avond treffen we bekenden op één van de vele terassen in het nieuwe centrum van Quito, wat een zeer druk en hip uitgaanscentrum heeft. Onder het genot van live-muziek drinken we een paar borrels en sluiten we de dag af waarin we alle kanten, zowel oud als modern en van strontvervelend tot oprecht vriendelijk, van Quito hebben gezien.

OTAVALO EN LATACUNGA
Markten blijven toch altijd weer één van de leukste plekken te zijn tijdens onze reis. Het dagelijkse leven is hier meestal goed te zien, door de drukte is het meestal een groot vermaak en je ziet er soms de raarste dingen. Bovendien is dit de plek om goedkoop souvenirs of het lokale eten te kopen. Vanuit Quito is het goed te doen om in één dag de markt van Otavalo te bezoeken. Dit is een zeer bekende markt, met name op zaterdag wanneer er ook veel dieren verhandeld worden. Echter, je moet er dan wel voor dag en dauw zijn en dat is ons net een beetje te vroeg. We besluiten dan ook om vrijdag overdag de toeristische markt te bezoeken, misschien dat we hier nog wat leuke souvenirs op de kop kunnen tikken. Het valt ons alleen jammergenoeg tegen. Ondanks dat het plein vol staat met standjes, is de markt verlaten en zijn de prijzen schrikbarend hoog. We betalen hier minstens drie keer zoveel als op straat in Quito. We houden het dan ook maar wat bij rondkijken en houden onze portemonnee gesloten.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

Een dag later pakken we de bus naar Latacunga en daar vallen we met de neus in de boter wat markten betreft. De zaterdagsmarkt is hier ontzettend groot en we kijken onze ogen uit naar alle waar die men hier verkoopt. Megagrote aardbeien, perziken, bananen en heel veel fruitsoorten die we nog nooit eerder gezien hebben. Kruiden en heerlijk geurende specerijen. Kippen en kuikens die in grote bakken zitten, wachtend totdat ze aan het spit geroosterd worden voor de Almuerzo (lunchmenu). De vrouwen lopen hier bijna allemaal in lokale dracht, de knielange rokken, de typische Ecuadoriaanse bolhoedjes en de kinderen die gewoon de hele dag op moeders rug mee zijn. In de ernaast gelegen kledingmarkt schrikken we echter van de prijzen van de leuke blouses en jasjes. Deze worden verkocht tegen bijna Europese prijzen, een schril contrast met de kosten op de verswarenmarkt, waar alles echt spotgoedkoop is. Ecuador is een arm land en er wordt niet veel verdiend, het is ons dan ook een raadsel hoe de Ecuadorianen deze kleding kunnen veroorloven. Misschien dat de dames daardoor nog steeds in de lokale dracht lopen?

BAÑOS
In tegenstelling tot Latacunga is het volgende plaatsje Baños behoorlijk toeristisch. Het is er lekker druk, zowel met Ecuadoriaanse als internationale toeristen. Baños is een prachtig dorp, wat als het ware ingeklemd wordt door de hoge bergen. Er is een grote vulkaan vlakbij en deze zorgt voor heerlijk warm water en dus is Baños (betekenis Baños = bad) met name bekend om zijn warmwaterbaden. De vulkaan zorgt ook voor vruchtbare grond en dus wordt hier veel suikerriet verbouwd. Van deze suikerriet wordt suikersiroop gemaakt en dit is weer één van de grondstoffen van de lokale lekkernij Milcocha, een soort mix van toffee en noga. Wanneer we door de toeristische straatjes lopen kunnen we dan ook niet om deze Milcocha heen. In elke zaak wordt het wel verkocht en bijna in elke deuropening van deze winkels staat wel iemand de Milcocha te maken. Het smaakt heerlijk, maar is mierzoet en om er voor te zorgen dat we ons dezer dagen toch nog in bikini in de hotsprings kunnen vertonen, besluiten we maar weer eens wat actiefs te gaan doen. We besluiten te gaan paardrijden, nu niet iets waar Alie echt om staat te springen, maar het moet er tijdens onze reis dan toch maar een keer van komen. En laten we eerlijk zijn, wat is er nu mooier om hier in Baños de bergen in te gaan.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

Gerardo is vandaag onze gids en komt al met zijn drie paarden aanzetten. Deze 50 jarige paardenman heeft gelukkig 3 makke paarden van stal gehaald, al doen de namen van de paarden anders vermoeden, want even later zitten wij op de rug van Brutus en Popeye. Gerardo springt op zijn Olijfje en neemt ons mee de bergen in. Hij praat honderduit, stopt bij planten of mooie uitzichtpunten en aan zijn verhalen komen geen eind. De man kan prachtig vertellen, alleen jammer dat hij alleen spaans kent en wij er dus bijna geen woord van verstaan. Gelukkig doet Gerardo erg zijn best, hij wil graag zijn verhaal vertellen en wij willen het graag begrijpen dus met handen en voeten, aanwijzen, tekenkunsten in het zand en veel gelach komen we een heel eind! Zo leren we veel over de verwoestende vulkaanuitbarstingen hier, drinken we natuurlijk bronwater en laat hij ons een prachtig afgelegen guesthouse/sauna/café zien, midden in de afgelegen bergen, waar zijn maat Pedro druk bezig is alles op te knappen. Wanneer we langzaamaan de straten van Baños weer zien, zijn we blij dat we weer terug zijn. Onze billen hebben het zwaar te verduren gehad op deze makke paarden en we weten bijna niet meer hoe we moeten zitten. Helaas voor ons heeft Gerardo nog meer in petto. Deze tour is nog niet afgelopen en zo gaan we dus langs Baños weer de volgende bergen in. Op zoek naar een prachtig uitzicht over de stad. We krijgen nog wat geschiedenis van de stad mee en dan laten we Gerardo weten dat het voor ons genoeg is geweest. We willen maar 1 ding: zo snel mogelijk onze bikini aan en met onze zere billen in het warme water van de hotsprings zitten! De hele avond!

Zo gezegd zo gedaan en zo dobberen we dus heerlijk in het warme water van La Virgen Hotsprings. De naam La Virgen is gelinkt aan de locale kerk, wat de kerk van de Maagd van het Heilige Water is. Blijkbaar roept La Virgen bij de Hotsprings wat anders op dan Heilig Water, want voordat we het weten hebben we een volledig voetbalteam van heren op leeftijd om ons heen verzameld. We proberen ze netjes op afstand te houden, maar wanneer dit niet altijd even goed lukt, rest ons niets dan richting koude douches te gaan. Dat zal ze leren!

RIOBAMBA
Inmiddels hebben wij alweer een bus genomen en zitten we in een volgende stad: Riobamba! De naam alleen al klinkt al vrolijk en ondanks dat wij wat een in duister hotel zitten, blijkt dit inderdaad wel de stad van de feestjes te zijn! Het is een stad waar veel folkdance  en muziekgroepen zijn, veel kunstenaars zitten en ook de Kunstacademie van Ecuador staat hier. Dat belooft dus wat (zij het in Ecuadoriaanse begrippen…). En wat blijkt: Bijna elke dag is hier wel een feestelijke optocht van het één of ander. Vandaag maken wij een lange optocht mee van alle scholen, een pracht gezicht al die dansende kinderen in verschillende klederdrachten! We drinken die ‘s middags nog even een lekkere kop koffie bij een kunstcafé, shoppen flink bij al die lokale winkels en belanden ’s avonds bij de landelijke Miss Tourism verkiezing. Een goede zaak dat ze het toerisme willen promoten, maar blijkbaar staat nog veel in de kinderschoenen en zeker deze verkiezing! De filmpjes werken niet echt op tijd, de microfoons vallen meedere malen uit bij optredens en het presentatieduo doet het nog slechter dan wat men bij het Songfestival presteerd. Er strijden 4 dames van 4 verschillende scholen om de Nationale Titel Miss Tourism. Wij besluiten om het “spectaculaire” einde van deze show niet af te wachten. Wij weten het wel, het meiske met de kortste  jurk gaat vast winnen. Op het balkon van ons hostel nemen we nog een flinke borrel en slapen die nacht dan ook best. De volgende dag bij het ontbijt  valt ons oog op de lokale krant met daarin de uitslag van de Miss Verkiezing. Hadden we gelijk of niet?

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

Devil’s Nose Train
De werkelijke toeristentrekker in Riobamba is wel de Devil’s Nose Train. De treinrit van Riobamba naar Alausi wordt ook wel de treinrit naar de neus van de duivel genoemd. Onderweg kom je nl het meest steile stuk tegen waar ooit een spoorweg is aangelegd. Dit steile stuk (De Devil’s Nose) is zo steil dat de trein zigzaggend heen en weer moet om te klimmen of af te dalen. Het mooie van deze rit is ook nog dat je op het dak van de trein mag zitten en zo dus een perfect uitzicht hebt. Helaas, helaas…. Door ongelukken, geen geld voor onderhoud en allemaal andere onduidelijke redenen rijdt deze trein niet meer. Elke toerist wordt aan het lijntje gehouden door te zeggen dat er tijdelijke werkzaamheden aan het spoor zijn en dat de trein daarom niet rijdt, maar enig graafwerk op internet geeft aan dat deze tijdelijke werkzaamheden al een hele tijd duren en ook nog wel zullen duren! Gelukkig heeft de lokale VVV (met nieuwe miss Tourism) daar wat op gevonden. Er rijdt nu op een deel van het traject een nieuwere trein. Je kunt niet meer op het dak zitten, maar het is en blijft nog steeds een mooie treinrit. Wij komen een zwaar teleurgestelde Amerikaan tegen, die al weken probeert deze rit te boeken, maar er telkens niet in slaagt. Wij kopen gewoon een kaartje voor deze nieuwe variant en de volgende ochtend (6 uur, pfff) hebben wij dan ook een paar prachtige plekken te pakken in deze trein. We hebben waarachtig nog een reisleider mee ook! Katherine vertelt zowel in het spaans als in het engels wat we onderweg zien. In Gaumote stoppen we even en wij besluiten eerst maar even te gaan ontbijten. In dit hoge bergdorp zien we die plaatjes die we van Ecuador verwacht hadden. Jonge vrouwen met een kindje op de rug, bolhoedje op, rode wangen… Het bergdorp is nog behoorlijk traditioneel, maar blijkbaar toch wel de toeristen gewend, want we mogen zomaar aanschuiven bij de locals voor ontbijt. Een soort gebakken aardappelpuree met geblancheerd ei. Smaakvol…niet echt, maar goed vullend zeker! We kijken nog wat rond en stappen dan al snel weer op de trein voor het volgende stuk. Onderweg stoppen we nog een paar keer: Bij een oude historische kerk en bij één of ander geschiedenispark. Wanneer we in Palmira aankomen kunnen we niet verder. Gelukkig staat er al een minibus klaar die ons naar Alausi brengt, gratis en voor niks! Keurig geregeld Ecuador! We nemen afscheid van Katherine en gaan in Alausi op zoek naar een bus naar Cuenca.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

CUENCA
Cuenca blijkt een prachtige koloniale stad te zijn! Kleine straatjes in de binnenstad, de rivier die dwars door de stad loopt, tientallen prachtige kathedralen. Er is dan ook genoeg te zien. Wij vinden een heerlijk hostel in het centrum, El Cafecito. Niet alleen de kamers zijn goed, maar ook het eten en drinken. Tijdens Happy Hour kunnen we soms even stiekem ons budget vergeten en bestellen we een scherp geprijsde cocktail. Gelukkig houdt één van de medewerkers ons budget wel goed in de gaten, aangezien we merken dat onze rekening niet altijd klopt! Gelukkig maar!

We struinen heel wat uurtjes door de straten van Cuenca en treffen zo midden in de stad archeologische opgravingen aan. Niet echt beschermd, wonderlijk! Ook kunnen we zo het PanamaHatmuseum binnen wandelen. Geen entreekosten, kijk dat zien we graag! En dit museum is echt een aanrader! Het is prachtig om te zien hoe deze beroemde Hoed gemaakt wordt en dat deze weliswaar Panama-Hat genoemd wordt, maar oorspronkelijk dus uit Ecuador komt! We zien het hele proces van riet tot hoed en één van de (mannelijke, hoe zou t ook anders…) medewerkers leidt ons graag even rond door het hele gebouw. De fabriek vestigt nl niet alleen het museum en de hoedenmakerij, maar ook een koffieschenkerij met Ecuadoriaanse koffie, en op het dakterras kun je niet alleen genieten van een prachtig uitzicht over de stad, maar kun je je ook nog eens lekker commercieel in lokale kledij op de foto laten zetten. Terug in de winkel kunnen we het natuurlijk niet laten, we moeten die hoeden even passen! En tsja duur zijn ze niet…ehh en dan hebben we wel een echte! Zeggen we nog. Tuurlijk! Maarre…heeft Alie thuis ook niet een echte Sombrero in de kast liggen, en hebben we inmiddels niet Cambodjaanse hoofddoeken en Indiase Sari’s thuis liggen. Wanneer gaan wij dit nu echt dragen? We kijken elkaar wijselijk aan en besluiten de middag in de koffieschenkerij te eindigen. We proeven de verschillende soorten koffie, erg lekker! We nemen wel een pak koffie mee naar huis!

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

Cajas NP
Op slechts een klein eindje rijden van de stad Cuenca ligt Caja NP. Dit nationale park is één groot natuurpark wat met name bekend is om zijn ruim 270 meren en de ligging op grote hoogte (tussen de 3000 en 4400m hoogte). Je schijnt hier prachtig te kunnen wandelen, en aangezien we momenteel erg genieten van een koolhydraat-rijk-dieet, lijkt een beetje beweging ons wel een goed plan. We pakken een goedkope taxi en onder het genot van Reggaetonmuziek gaan we al swingend naar het busstation. Deze muziek gaan we zo langzamerhand waarderen, dus moet dit genre natuurlijk niet in ons muziekassortiment ontbreken. De taxichauffeur vindt het geen enkele moeite om met ons even door een muziekzaak op het station te struinen en raadt ons de nieuwste cd van Makano aan. Hij zoekt nog een leuke verzamelcd voor ons uit en zo zijn wij voor twee dollar koopman. We bedanken de man vriendelijk en stappen in de lokale bus, die inmiddels al klaar staat voor vertrek. De rit richting Caja gaat door een prachtig gebied en we kijken ons de ogen uit. Maar ook in de bus valt er wederom genoeg te beleven. We hebben het er al eens vaker over gehad… we hebben ook vandaag interessante verkooppraatjes in de bus. Vandaag is het toverwoord “Ginsengthee”. Er worden allemaal pakketjes uitgedeeld en een formuliertje waar op staat waar het allemaal goed voor is. Ook houdt onze Topverkoper een wervelend verhaal over allemaal enge ziektes die allemaal opgelost kunnen worden door het drinken van een dagelijks kopje Ginsengthee. Nooit geweten waar dat allemaal dus goed voor is, ach… de man is in elk geval erg informatief. Maar mocht dit allemaal nog niet voldoende zijn, dan haalt deze man zijn laatste troef uit zijn tas. Een multomap met plaatjes en foto’s van wat er allemaal mis kan gaan als je last hebt van de prostaat. Nou mannen…ik zou de gok maar niet nemen en drink Ginsengthee! Wij besluiten het mooie landschap maar weer eens te goed te bekijken en geven maar snel het pakketje terug. Het moet hier niet gekker worden! De buschauffeur zet ons netjes bij de ingang van het Nationale Park uit en wij halen bij de informatiebalie een kaart en entreebewijs en stappen dan het cafe binnen voor Tamales, een lokale snack, en een kopje th… eh chocolademelk!

Dat we hier al flink op hoogte zitten kunnen we wel merken, want het is lekker fris buiten. We kiezen van de kaart een wandelroute en gaan op pad. Al snel blijkt dat de bewegwijzering in de park wat te wensen over laat en ook hebben we flink wat waarschuwingen kunnen lezen dat je hier gemakkelijk kunt verdwalen. Nou dat moest maar niet… We switchen dan ook snel naar een kortere en overzichtelijke route en maken een prachtige wandeling door een verlaten natuurlandschap. Halverwege zijn we dolblij dat we deze route gekozen hebben, want we komen weer een bordje tegen van onze eerste route, welke toch wel erg duidelijk naar die hoge berg wijst. Man, we zijn nu al bijna buiten adem door de hoogte! We lassen zo nu en dan ook even een pauze in en genieten dan van een prachtig uitzicht over de plassen/meren en zien een verscheidenheid aan mooie planten. Ook komen we al snel onze eerste Alpaca tegen. Van een afstand zijn ze best grappig, maar het blijven wat een vreemde beesten! Moe maar voldaan komen we na ruim 2 uren weer aan bij het bezoekerscentrum, waar we een welverdiende warme chocolademelk drinken. Het is nog even wachten op een bus, maar de 3e bus die we aanhouden gaat inderdaad naar Cuenca en zo zijn we voor de avond weer terug in Cafecito, ons hostel.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

INGAPIRCA
We hebben besloten dat Ecuador ons laatste land van de wereldreis wordt en dus moeten we met pijn in het hart Peru laten schieten. Wat hadden we graag in de Incageschiedenis van Peru gedoken. Maar gelukkig ligt er in Zuid-Ecuador, midden in het Andes-gebergte, ook nog het één en ander aan Inca-geschiedenis. We hebben gehoord dat er in Ingapirca een paar prachtige Inca-ruïnes liggen en die willen we zien. Doortastend als we zijn pakken we onze backpacks in en hup naar het busstation. Slechts een tweetal busritten en 2,50 dollar zijn wij verwijderd van deze ruines. We hebben er zin in!
Ondanks dat we dwars door het Andesgebergte moeten rijden zijn we er redelijk vlot en verheugd stappen we uit. Maar we zijn de bus nog maar amper uit en hebben het al gezien…dit hadden we ook wel in een dagtocht kunnen doen, ware het niet dat we dan vanochtend even een paar uurtjes eerder hadden moeten vertrekken… We zijn dus gedoemd om in dit troosteloze dorp te overnachten en wel in één van de twee guesthouses die Ingapirca rijk is. Beide van het type “hier wordt ik niet vrolijk van” en nog eens razend duur ook! We dumpen onze tassen op een kamer die, door een zeer romantische bril bekeken, door kan gaan voor de berghut van Heidi en Peter en gaan maar snel richting de Ruïnes. Blijkbaar komen hier hordes toeristen, want de ingang is groots aangegeven, alles is zeer netjes aangelegd, er zijn flink wat gidsen aanwezig en ook hier zijn de nodige souvenirstandjes. Maar vandaag is het leeg en verlaten, op wat locals na is er geen mens te bekennen. We besluiten op de bonnefooi wat door de ruïnes te struinen, aangezien we het even helemaal gehad hebben met dit dorp. Eigenlijk zonde, want de ruïnes zijn groot en mooi. Je kunt echt nog veel zien en alles is ook prima aangegeven, weliswaar grotendeels in het spaans. We fleuren dan ook weer wat op en nemen met verbazing kennis van de bouwkunsten van de Incas. Die hebben het destijds allemaal wèl goed voor elkaar gehad!  Bij één van de bijbehorende cafes bestellen we een chocolademelk, maar deze is niet te pruimen. Wanneer we om ons heen kijken is het allemaal Alpaca wat de klok slaat, dus we vermoeden dat dit met Alpacamelk gemaakt moet zijn. We stappen dan ook maar snel over op de cola en de koffie! De rest van de middag helpen we de lokale middenstand door het kopen van wat grappige handgemaakte(?) souvenirs en wat broodjes. Vanaf een berg even buiten het dorp kun je prachtig de vallei in kijken en zien we hoe elk huis zijn eigen land bebouwd heeft en slechts een paar koeien/varkens heeft. Vader of moeder werken met alle kroost op het land en doen alles met de blote hand! Het voelt alsof we meer dan 100 jaar terug in de tijd zijn. Omdat er verder weinig te beleven is, gaan we dan ook maar op een ouderwets tijdstip naar bed. 20.00 uur doen we het licht uit om morgen zo vroeg mogelijk wakker te zijn en de áller áller eerste bus te pakken die uit dit oord vertrekt!

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

MONTAÑITA
Vandaag staat een marathon aan bussen op het programma. Gisteravond nog even liggen te filosoferen over de rest van onze wereldreis en het besluit is snel genomen: We willen strand zien! En wel voor het einde van deze dag! Dus vroeg uit de veren en de eerste de beste bus is voor ons! In Canar pakken we de bus naar Guayaquil en daar aangekomen is het even heel erg fijn om weer eens in een grote stad te zijn! De busterminal ligt naast het vliegveld en alles is hier groot, goed geregeld en lekker modern. We lunchen bij de McDonalds, heerlijk! Dat de busterminal echt gigantisch is, blijkt wanneer we een buskaart willen kopen voor Montañita, de strandplaats waar we naar toe willen. Er zijn twee verdiepingen en tientallen balies van de diverse busmaatschappijen. Al snel vinden we de maatschappijen die  naar de kust gaan en na het vergelijken van de diverse aanbieders hebben we vrij vlot de buskaart naar Montañita in handen. Het wordt nog een flinke rit, maar dit keer zitten we niet in een lokale hobbel bus maar in een nette touringcar met film!  De conducteur in deze bus heeft trouwens nog een leuke handel. Blikjes frisdrank en door-moeder-de-vrouw-gesmeerde-boterhammen. Het is toch prachtig dat dit hier allemaal kan! Tegen zonsondergang hebben wij Montañita, en dus het strand, bereikt en dat net voor het weekend, hoera!

Montañita is Dé backpack en hippieplek van Ecuador. Zoeken naar een hostel is hier bijna niet nodig, want in de hoofdstraat zitten er velen, je loopt er zo tegenaan. We kiezen een leuk guesthouse uit, waar we een kamer hebben met een hangmat op onze eigen veranda! Hoe “chill” kun je het hier hebben! We passen ons snel aan aan de lokale levenstijl en pakken vlug een leuk jurkje en de slippers uit de backpack! Hè voelt dat even lekker! Overal in Montañita staan kleine straatbarretjes waar de ene cocktail na de andere wordt gemixt. Er wordt flink wat muziek gedraaid, Salsa of de onvermijdelijke Reggae! Het zijn allemaal hippies en backpackers hier, die zich prima mengen onder de lokale toeristen. We hebben een paar heerlijke dagen! Overdag lekker op het strand liggen of in een hangmat en ’s avonds bestellen we goedkope caipirinha’s en dansen we op blote voeten in het zand op de muziek van de lokale Reggaeband in de eenvoudige discotheek (lees: houten hut). Ook is het ’s avonds op het strand goed toeven en dus halen we bij de supermarkt een fles drank en een pak vruchtensap en wanneer het bij de cocktailbars even geen happy-hour is, zitten wij lekker op het stand met onze eigen gemixte drank. Het leven is hier goed! Wanneer het weekend weer voorbij is, is het ook gedaan met de gezellige drukte en zijn wij wel wat uitgefeest. We pakken onze tassen maar weer in en morgen gaan we weer verder.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

PUERTO LOPEZ
Omdat we het strand toch niet echt willen verlaten, maar wel even genoeg hippies gezien hebben in Montañita, gaan we verder naar Puerto López. Volgens de Lonely Planet van Ecuador een leuk vissersdorp aan het strand. Klinkt goed en in slechts anderhalf uur zijn we al ter plekke. Een tuktuk wil ons wel voor een dollar langs een aantal hostels brengen om een leuke kamer uit te zoeken. Wij gaan een aantal hostels af, maar kunnen nog niet echt iets van ons gading vinden. Ondertussen worden we flink flauw van de versierpogingen en de talloze hostel-visitekaartjes van onze taximannen. We gaan eerst aan de boulevard bij één van de strandtentjes zitten en bestellen wat te drinken. Even rustig om ons heen kijken. We mogen onze grote backpack hier wel even stallen en zo kunnen we tenminste even gemakkelijk de boulevard afstruinen voor een leuke slaapplaats. En die is vlot gevonden bij Los Islotes. Prachtige kamer met uitzicht op zee, wat wil een mens nog meer! De komende dagen zijn flink relaxed hier in Puerto López, het is nog laagseizoen en zo doordeweeks is het lekker rustig. Er is genoeg te doen hier in de omgeving en dus zullen we ons hier wel gaan vermaken.

De bevolking van dit dorp is vriendelijk en al snel hebben we een stel leuke vrienden gemaakt. Juan Carlos werkt bij Los Islotes en is een vrolijke snuiter die ons al vrij vlot laat zien waar we goed kunnen eten. Via hem maken we contact met zijn maat Richard, die tourguide is, en met beide heren trekken we regelmatig even op in het dorp. Even wat eten, naar de lokale discotheek, wat drinken op het strand en ondertussen met elkaar spaans en engels oefenen. Maria heeft samen met haar man een leuk strandtentje en we komen er achter dat zij één van de weinigen is die een normaal kopje koffie zet, dus daar zitten we regelmatig en met hen kunnen we het goed vinden, ook mede door het door hun geadopteerde zwerfhondje Cor. Omdat we het liefst lokaal eten en niet bij de duurdere restaurants zitten we al snel bij Norma in haar rieten restaurant en schotelt ze ons de lekkerste Ceviche en Camarones voor. Wanneer haar vriendin Blanca er ook bij komt zitten wordt de basis gelegd voor een leuke vriendschap met deze dames. We zien en spreken ze vaak. Wanneer er tijdens een storm een boom op de hut van Norma valt, komt mascotte Guus in actie en ook bij Anna van de wasserette werkt Guus mee aan de door haar opgezette projecten in het dorp. Tijdens het drukke paasweekend zien we hoe dit dorp veranderd in een bruisend dorp en krijgen we een idee hoe gezellig het hier moet zijn in het hoogseizoen. We besluiten om hier wat langer te blijven en in alle rust de bezienswaardigheden te bekijken en voor de rest lekker relaxed op te trekken met ons nieuw gemaakte lokale vrienden.

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org
Agua Blanca, Los Frailes en Isla de la Plata
In en rondom Puerto López is genoeg te doen en dus gaan we er regelmatig even op uit. De vissersmarkt op het strand is iedere dag weer een ware happening. Het is prachtig om te zien hoe de dagvangst al vanaf zonsopgang met kleine bootjes aan wal wordt gebracht en verhandeld wordt aan de handelaren en een enkele particulier. Als je het wenst kun je de vis ter plekke laten fileren en gedurende de gehele ochtend rijden gemotoriseerde karretjes, vol met ijs, af en aan om de vis bij de juiste mensen/restaurants te brengen. Zelfs bij het eenvoudige strandrestaurant kun je de vis direct al eten, verser op je bord dan dit kun je het bijna niet krijgen!

Bijna…. want op één van de dagen gaan wij met Winston en zijn maat Juan te vissen. Met slechts een stuk visdraad en een vishaak zitten wij op een boot in de zon te dobberen, wachtend op een bijtende vis. We moeten even een paar keer verplaatsen maar dan hebben we beet! We slaan een paar prachtige vissen aan de haak en aan boord worden deze direct vakkundig door Juan gefileerd. Wat marineren in citroensap en even later hebben wij de lekkerste en de meest verse Ceviche die je je maar voor kunt stellen!

Tijdens de middagen is het flink warm en dus hebben we weing keus: of lekker aan het strand liggen met zo nu en dan een duik in zee, of in de schaduw blijven. We wisselen het strand van Puerto López eens af met het prachtige strand Los Frailes in het Nationale Park Machalilla. Dat de golven hier echter wel flink hoog zijn, moet ook Tessa ondervinden en maakt dan ook de ene snoekduik na de andere om vervolgens als een half verzopen kat aan te spoelen op het strand. Alie giert het uit bij het zien van de spartelende armen en benen in de golven, maar hoeft gelukkig niet in actie te komen met haar reddingszwemmen.

Eenmaal bekomen van deze ontmoeting met de onderwaterwereld besluiten we de volgende dag maar dat het even geen “stranddag” wordt en gaan we met de TukTuk naar Agua Blanca. Een kleine gemeenschap vlakbij Puerto López waar we het museum en de archeologische opgravingen bezoeken. Bij het museum hebben we direct al een gids toegewezen gekregen en met hem maken we nog een flinke wandeling door de prachtige omgeving. Wat is het hier ontzettend mooi! We hebben even een kleine pauze bij het sulfurmeer. Een kleine plas met groen water in een kratermond van een oude vulkaan. Tess heeft het niet meer zo staan op zwemmen, maar gezien het gerucht dat je hier 10 jaar jonger van wordt, doet haar toch overhalen en zo zitten de dames dus in een naar rotte eieren riekend bad. Wie mooi wil zijn…. tjsa. We wandelen al stinkend weer terug naar het dorp en krijgen daar in het restaurant de lokale specialiteit voorgeschoteld: Chivo oftewel geit!

Natuurlijk bezoeken we ook Isla de La Plata. Een prachtig eiland op ongeveer een uur varen vanaf Puerto López. Dit eiland wordt ook wel het arme lui Galapagos genoemd, omdat je hier een aantal vogels kunt spotten die je ook op de Galapagos eilanden ziet. Maar deze trip is een stuk goedkoper dan de tocht naar de echte Galapagos-eilanden. Richard loodst ons het hele eiland over en vertelt honderduit over alle planten en vogels die we hier te zien krijgen. Op de terugweg nemen we een duik in het water en snorkelen we een tijdje. Het is jammer dat we niet in de goede periode zitten voor de Humpback Whales, want de walvissen hadden we hier ook graag voor de kust zien zwemmen. Maar…. misschien een goede reden om hier nog eens terug te komen!

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

CUYABENA / AMAZONE
Een van de dingen die nog op ons verlanglijstje staat is het bezoeken van het Amazonegebied. Wat wij niet wisten is dat een groot stuk van oostelijk Ecuador in het Amazonegebied zit en dat je prachtige meerdaagse trips naar dit gebied kunt maken. Vanuit Quito is dit allemaal goed te regelen en dus verlaten we Puerto López en stappen we op de bus naar Quito. Bij Rainforestur boeken we een 4 daagse trip en zo zitten we een paar dagen later in Cuyabeno. Met een bootje varen we diep het regenwoud in en komen we uit bij een “resort” midden in de jungle. Het is natuurlijk en eenvoudig opgezet. ’s Nachts slapen we onder de klamboe in een open houten hut en de volgende ochtend worden we wakker met de meest prachtige oerwoudgeluiden! Het resort wordt gehuurd door een jonge familie. Het meisje maakt voor ons het eten klaar, haar broer laat ons met zijn boot de schoonheid van de natuur zien en met opa maken we interessante wandelingen door de dichte jungle, waar we van hem nog wat survivaltips zoals het maken van vuur en welke planten wel en niet eetbaar zijn. Op de tweede dag krijgen we er nog een leuk stel mede-wereldreizigers bij: Elena en Sebastian uit Duitsland. Het blijkt dat zij net twee weken langer dan ons op reis zijn en wat schetst onze verbazing: we gaan rond dezelfde datum weer naar huis! Dat schept een band en ’s avonds in het donker komen de sterke verhalen op tafel! Omdat hier ook flink wat ongedierte rondloopt, komt het verhaal al snel op spinnen en dan weet broerlief ons te vertellen dat hier in het centrale gebouw een huis-tarantula aanwezig is. Tsja… aan de ene kant willen we die natuurlijk graag zien, maar eng vinden we het ook! Wanneer blijkt dat hij niet te vinden is, laten we het maar voor wat het is. Echter een gewaarschuwd mens telt voor twee en dus checken we iedere nacht extra goed of onze klamboe wel goed dichtgeritst is!

Ecuador, Reisverslag, Travel, Reisverslag Ecuador, www.happygoats.org

De Amazone is prachtig! We treffen het met het weer, want meestal schijnt de zon! Hoezo regenwoud? We gaan vissen op piranha’s, zwemmen in één van de grote meren en bezoeken een dorp midden in de jungle waar één van de lokale huisvrouwen ons laat zien hoe ze van tapioca(cassave) een soort broden maken. Een beetje droog, maar met wat jam best in te nemen! Op de vele boottochten zien we veel verschillende soorten apen, vogels, spotten we alligators en anaconda’s en ook vliegen de prachtigste gekleurde vlinders om ons heen. Op één van de laatste dagen hebben we dan toch wat pech, want we krijgen toch een regenbui en dat net wanneer we in het bootje zitten. Gelukkig hebben we poncho’s meegekregen en dus pakken we die er snel bij. Wanneer Tessa de poncho half over haar hoofd heeft getrokken, hoort ze ineens een gil! Alie staat rechtop in de boot en heeft de poncho ver van haar af gegooid! We zien beide wat bewegen en ja hoor…. dit was de schuilplaats van onze huistarantula! We gruwelen ervan wat er had kunnen gebeuren als Alie dit niet op tijd had gezien en de poncho, inclusief huisspin, aan had getrokken! Broerlief is echter niet echt onder de indruk en laat ons vieren de Tarantula even van dichtbij bekijken door hem op zijn hand te laten kruipen. Of wij ‘m ook even beet willen houden… nou nee! Nadat we van de schrik bekomen zijn, varen we voor de laatste keer naar het resort en slapen we nog een nachtje in de jungle. We gaan met boot en bus weer terug naar Quito en daar nemen we wij afscheid van Sebastian en Elena. Wat een supertrip was dit!

Voortaan Happy Goats nieuws via de email?
Schrijf je hier in:
Delivered by FeedBurner


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Booking.com