Reisverslag Thailand

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.orgReisverslag Thailand

BANGKOK
Khao San Road
Was dit vroeger de plek waar de rijst verhandeld werd en de monnikken hun handel deden, nu is deze straat het ware walhalla voor de backpackers. Kleding, zonnebrillen, de kapper, eten, drank, alles wat een backpacker nodig heeft is hier te  koop. Eigenlijk is het gewoon één grote kermis. Overal in de straat staan eetstalletjes waar thaise vrouwtjes à la minute je avondeten klaarmaken. Pad Thai (het noodlegerecht) is een vullende maaltijd voor slechts 40 baht. Let echter goed op…. als je een fluitsignaal hoort dan kan het zomaar zo zijn dat je vrouwtje al bakkend met haar kar wegrent. Ze heeft geen vergunning en het fluitsignaal betekent politie! Voor je het weet sta je in een steeg naast de afvalberg te wachten op je noodles. Nee dank je.

Meestal zitten we op een stoeprand al etend te kijken naar wat er zoal voorbij komt lopen. Mensen kijken is toch het mooiste wat er is, en zeker hier op Khao San Road. Oudere europese heren met jonge thaise dames, doorgewinterde backpackers met de rastaharen, hippe thai, gladde verkopers, traditioneel geklede dames met hun koopwaar en voor de rest gewoon veel toeristen. We kijken onze ogen uit en leren er ook veel van, met name hoe het niet moet.

 

De Tuk-Tuk mannetjes
Onderweg in de stad, sta je wel eens even om je heen te kijken. Geheid dat er een vriendelijke thaise heer op je af komt. Goed gekleed in een polo en nette broek. Of we het wat kunnen vinden en waar we naar toe willen? Hij pakt je kaart uit de hand of één uit zijn eigen zak. (wij moeten ook maar eens een plattegrond van Bolsward meenemen de stad in, handig voor de toeristen!). Wijst keurig aan waar we nu zitten en legt uit wat er in de buurt te zien is. Soms laat hij ons verleiden, te zeggen waar we heen willen en tsja, dan ben je de klos! Sorry madam, is closed today. Nationale feestdag, speciale ceremonie, lunchpauze, verbouwing…ze weten het allemaal! Maar gelukkig zijn ze zo behulpzaam om ons op iets anders te attenderen. De Lachende Boeddha al gezien? De Tempel van … is heel bijzonder en over een half uurtje begint er een ceremonie.  Wacht ik vraag wel even een tuktuk voor jullie, die brengt je er voor een goede prijs heen! Hoef je zelf niet te onderhandelen! Nu denken jullie vast, wat een aardige mensen die Thai. Maar schijn bedriegt! Alle bezienswaardigheden zijn gewoon open en ze proberen je op deze wijze in een Tuk-Tuk te krijgen om extra geld aan je te verdienen!

Nee, dan kun je beter de Tuk-Tuk-chauffeurs zelf hebben. Die zijn tenminste direct herkenbaar! Ze schreeuwen van heinde en ver al:  Madam, you! you! Tuk-Tuk? Taxi? Where you from? Ping Pong Show?  En met dat laatste bedoelen ze echt geen tafeltennis. Voor de meest bespottelijke prijzen willen ze je overal naar toe nemen. Zo laag, dat je bijna in de verleiding komt. Maar je weet dat ze je dan naar juweliers, winkels, hotels of een vreemde tempel brengen en daar hun commissie ophalen. Gelukkig hebben wij de lonely planet gelezen en nemen we de benenwagen!

Op de fiets langs de tempels
Bangkok wordt wel de stad der engelen genoemd, maar je kunt beter zeggen: de stad van de boeddha’s en de tempels. Op elke straathoek  vind je dan ook wel een tempel. Een keuze moet dan ook gemaakt worden en we hebben de belangrijkste gezien: Wat Pho, een prachtige tempel met daarin de gigantische liggende gouden Boeddha. Wat Arun, een gigantisch tempelcomplex met tientallen gouden Boeddha’s en Wat Phra Kaew bij het Grand Palace. Met de gratis Green Bikes zijn we overal snel ter plekke, ideaal! Waar je echter niet komt op deze speciale toeristenroute, zijn de speciale kleine straatjes en daarom gaan we ook een dag met Co van Kessel mee en fietsen we dwars door Chinatown en de groene buitenwijken van Bangkok.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Floating Market    
Een van de meest bezochte attracties in het weekend is de Floating Market net boven Bangkok. Deze laten wij links liggen en stappen in de bus naar Talin Chan. Dit is een kleine authentieke markt inclusief een drijvende markt. Je kunt direct al merken dat hier weinig toeristen komen, men spreekt er alleen thais. Naast de verkopers van de bloemen en de planten, de groente en de vis, zijn ook de plattelandsvrouwen present. Ze maken op ambachtelijke wijze mueslikoeken en hebben de grootste lol.

Bij het water aangekomen zien we de vissen bijna de bootjes in springen. Het brengt geluk om ze te voeren en dat doen de thaise kinderen dan ook veelvuldig. Even later liggen deze vissen via de barbeque op ons bord. We weten niet of dat ook geluk brengt, maar ze smaakten heerlijk!

Na deze maaltijd stappen we in een longtailboot. Met een vakkundige gids varen we door de Klongs. Dit zijn de huizen van hout, golfplaten en steen die op, aan of soms zelfs in het water gebouwd zijn. Onze gids vertelt honderduit, maar wij snappen er geen snars van. We geven er dan ook maar onze eigen invulling aan en zo komen we te weten dat de mensen hier hun bankstellen bij Leenbakker halen, ze de rookworst van de Hema niet lekker vinden en dat onze gids gisteren knallende ruzie met schoonmoeder heeft gehad. Twee uren later zijn we volledig bijgepraat over de familieperikelen en mogen we weer richting bus. Al met al een memorabele dag.

KOH CHANG
Een plek vlak aan het strand, helderblauwe zee en alle dagen zon. Dat was zo’n beetje ons idee van de start van onze wereldreis. Eerst vakantievieren en verplicht ontstressen! En dat lukt hier aardig op Koh Chang, al zeggen we het zelf. Okay, je moet er wat voor over hebben: Acht uur ’s ochtends met je rugzak in de stromende regen naar de bus sjouwen, verplicht Herbie kijken met een thaise nasynchronisatie en lunchpauze bij de supermarkt, maar dan heb je ook wat. Op Koh Chang stappen we achterin een pick-up taxi. Waar we heen willen… vraagt de man in gebrekkig engels…ehhh wij hebben nog niets geboekt en hadden hier wel iets van een tourist information verwacht, maar niets van dat alles. We roepen maar snel “KP-huts”, volgens een andere reiziger moest dit wel wat zijn. Op goed geluk dan maar! Bijna iedere medetoerist in onze taxi wordt bij een luxe resort uitgezet en wij zijn hoopvol. Echter de pick-up slaat een slechte B-weg in. Al hobbelend komen we aan bij KP. Het eerste wat we zien is een grote groep thaise kinderen die “Mc Donalds, Kentucky Fried Chicken and the Pizza Hut” zingen. Het blijkt het eerste Engelse Summercamp te zijn voor thaise kinderen. Ze leren hier engels, das lekker…. We krijgen een sleutel in de handen geduwd, 700 baht!. Het wordt al donker, dus we gokken het er maar op. Morgen zien we wel verder. En we zijn verbaasd. Dit zijn de bamboehutjes die we zochten! Vlak aan zee en heerlijk relaxed. We eten met de kinderen mee en weten het schouwspel wel te waarderen. Morgen zijn ze toch weg. Bij de eerste zonnestralen zien we de volgende dag dat KP inderdaad een paradijselijke plek heeft op Koh Chang. We gaan ons hier wel vermaken.

PATTAYA
In Bangkok hebben we Edwin en Ankie ontmoet, woonachtig in Pattaya. We raakten aan de praat en aan het einde van de middag kregen we de uitnodiging om langs te komen, mochten we hun woonplaats aandoen tijdens onze reis. Na Koh Chang lag deze kustplaats op onze route richting West-Thailand en zo kwamen we met de minibus aan in Pattaya. Omdat Edwin en Ankie iets buiten de stad wonen, werden we door de buschauffeur elk achter op een brommer gezet en zo reden we in het pikkedonker met volledige bepakking op zo’n racemonster door de stad. De motormuis waar Alie bij achterop zat, had een leuke rit aangezien ze de beste man flink vast hield. Had de brommer niet zoveel lawaai gemaakt, dan had je haar er vast bovenuit kunnen horen gillen. Alie heeft het niet zo op dit soort voertuigen. Eenmaal door de poort van het wooncomplex vielen onze monden open van verbazing. Wat een prachtige huizen! Edwin en Ankie wonen dan ook schitterend en we vielen met onze neus in de boter. Een grote logeerkamer met eigen entree, een zwembad in de tuin en als “top of the bill” mochten we een paar keer gebruikmaken van de privéchauffeur! We voelden ons de koning te rijk in dit prachtige stulpje. De eerste avond hebben ze ons een flink stuk van de stad laten zien en hebben we heerlijk gegeten bij een lokale markt. Het werd een gezellige avond, waarin de tijd voorbij vloog.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Botanical Gardens en Big Boeddha
De volgende dag laten wij ons rijden door privéchauffeur Arnad. Hij brengt ons eerst naar de Big Boeddha, een berg met een daarin in een goud gegraveerde Boeddha. De kodak momenten zijn ook Arnad niet vreemd, bij iedere bezienswaardigheid is hij dan ook zo lief om te stoppen zodat wij een foto kunnen maken. Aangezien wij echte natuurliefhebbers zijn (ahem) bezoeken we ook nog even de Botanical Gardens. Omdat het hier echt bloody hot is, stappen we in de toeristentrein. Het is net de Flevohof, dus tussen de Jappanners touren we door de wonderschone tuinen. Na al dit natuurschoon zet Arnad ons af  in hartje Pattaya.

Sextoerisme
Hartje Pattaya staat gelijk aan Sodom en Gomorra. Walking Street is the place to be als je op zoek bent naar een lekkere thaise jongedame of jongeman. Kijk uit wat je uitkiest, want met de ladyboys kun je nog al eens voor verassingen komen te staan. Het lijken echte dames, echter ze zijn maar gedeeltelijk verbouwd. Onder het genot van een biertje bekijken we dit wonderlijke schouwspel. De straat wordt hel verlicht door lichtreclames, sexshow hier en boysboys daar. De sport pingpong wordt hier alom uitgeoefend en het verhaal “oudere man lust groen blaadje” gaat hier zeker wel op. Je ziet ze in alle leeftijden voorbij struinen, sommigen zelfs met stok! Zodra je je hier als manspersoon op een terrasstoel begeeft hoef je niet bang te zijn om lang alleen te zitten. Voordat je het weet zit er een thaise jongedame naast je. Ze wil maar al te graag je gids zijn, zowel onder als boven de lakens. Conclusie: alle hoogtepunten van Pattaya, zowel letterlijk als figuurlijk, hebben we nu wel gezien. We verlaten deze grote hoerenkast en stappen veilig bij Arnad in de auto, die ons weer bij Edwin en Ankie brengt.

KANCHANABURY
Dankzij Edwin en Ankie brengt Arnad ons ook nog naar Bangkok, wat een luxe! Eenmaal op het busstation aangekomen gaan we op zoek naar een bus naar Kanchanaburi. Help, welke bus moeten we hier hebben? Alie ziet onze bestemming op één van de bussen staan en stapt al bijna in, onderweg vragen we wat de prijs is. 1000 baht mevrouw! Wat!? Tessa pakt snel de Lonely Planet erbij en ziet 100 baht staan. In onderhandeling met de beste man weten we het af te ronden op 95 baht ieders. Het lijkt een lage prijs, maar waarschijnlijk betaalt de lokale bevolking nog minder. Drie uren later stappen we uit in Kanchanaburi. Deze stad staat bekend om zijn geschiedenis omtrent de River Kwai. Gedurende de invasie van de Japanners tijdens de Tweede Wereldoorlog is hier onder erbarmelijke omstandigheden een spoorlijn aangelegd tussen Thailand en Birma. Deze Death Railway heeft het leven gekost aan vele krijgsgevangenen, waaronder ruim 1700 nederlanders. Velen kennen wellicht dit verhaal van het verfilmde boek “bridge over the river kwai”. Na een wandeling over deze beruchte brug bezoeken we het daarbij behorende museum, Thailand-Birma Railway Centre, en de daarnaast gelegen oorlogsbegraafplaats.

Hellfire’s Pass
Een berucht stuk van deze spoorlijn is Konyu Cutting. Hier moest met de hand een hele berg uitgekapt worden. Het ging de jappanners allemaal niet snel genoeg, waardoor er in de speedo-periode ook s’ nachts werd gewerkt. In het licht van kleine bamboelantaarntjes leken de schimmen van de harde werkers s’nachts wel een passage uit de Hel. Vandaar de naam Hellfire’s Pass. We zijn onder de indruk als we door dit stukje wandelen richting het monument. Het valt ons op dat het nu een “prachtige” serene plek is, wat een contrast met zo’n 60 jaar geleden!

TigerTemple
Een van de highlights van Kanchanaburi is volgens de Lonely Planet “The Tiger Temple” De gedachte hier achter is prachtig, weestijgertjes die door de monniken grootgebracht worden, echter de realiteit is anders! Tien tijgers aan de ketting, toeristen die in de rij staan om met ze op de foto te mogen. De tijgers ogen “gedrogeerd” en zijn niet vooruit te branden! Bij Alie haar kat Bono zit er zelfs nog meer pit in! Wij besluiten dan ook om niet met deze poezen op de foto te gaan.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

AYUTTHAYA
Wederom hebben we mazzel. We hoeven niet met de lokale hobbelbus naar Ayutthaya, maar krijgen een privélift aangeboden. De beste man moest leeg weer terug naar deze oude hoofdstad van Siam en dus mochten wij voor een koopje meerijden. Tijdens een prachtige rit door de suikerrietvelden, de rijstvelden en de bananenplantages dromen we over de mooie stad waar we naar toe gaan. We hebben het romatische beeld in ons hoofd van de film Anna and the King. Wanneer we uitstappen bij ons nieuwe guesthouse lopen we tegen een muur van klamme warmte aan, oef dat valt tegen. Het is hier echt ontzettend warm en ook op de kamer is het niet te harden! We doen ‘s nachts dan ook geen oog dicht en drijven zowat ons bed uit van het zweet. De stad blijkt de volgende dag smerig en nog warmer te zijn. In vogelvlucht pakken we de ruines en het lijkt in het niets op de mooie plaatje in ons hoofd. We proberen nog wat af te koelen onder de koude douche maar na het afdrogen hebben we de zweetdruppels overal alweer. Nee, er is maar een remedie. We gaan hier zo snel mogelijk weer weg!

SUKHOTHAI
Sukhothai is de volgende stad waar we naar toe gaan. Deze stad staat terecht op de werelderfgoedlijst van Unesco en is een verademing na Ayuthaya. Wat een prachtig historisch park, met vele ruines en boeddha’s.

Via Ronny, een belg, regelen we een Sunset-fietstoer. Hij meet ons twee mooie mountainbikes aan en laat ons op weg gaan met zijn vrouw en zoontje Simon. We fietsen door de prachtige rijstvelden en Simon ontpopt zich als een ware tourguide. Hij laat ons alle vogels zien, wijst de mimosaplantjes aan en vertelt honderduit. Onderweg komen we langs vele kleine boerderijen, waar de kinderen allemaal hello hello roepen. We zien tabaksplantages en de huizen waar ze deze bladeren drogen. Ook komen we langs velden waar we de chiliplanten zien staan. Hier groeit dus onze sambal! Onder de roepende hello helloes fietsen we de sunset tegemoet. Wanneer het donker is, hangen we onze fiets aan de wilgen. Met een zere kont lopen we terug naar ons guesthouse.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Het is tijd om eens wat cultuur op te doen in deze mooie stad. Een dag om nooit meer te vergeten! Weliswaar zijn de Wats (tempels) en boeddhas hier prachtig, maar dat is niet het enige wat ons van deze dag zal bijblijven. Na de vele kodakmomenten bij Wat Mahatat komen we aan bij Wat Si Sawai. Een prachtig stukje Khmer-architectuur. We lopen langs de offerplaats richting drie mooie Khmer-torens. We zien een soort ingang onder de middelste toren en Tessa roept nieuwsgierig uit: “Zou daar nog wat binnen in zijn?” Alie is niet voor één gat te vangen en loopt erop af. Er ligt wat water, en Tessa denkt nog.. “Goh slim,  Alie stapt op het droge stukje” maar dan hoort Tessa ineens een grote plons. Twee tellen later staat Alie als een verzopen kat en flink stinkend weer naast haar. Het bleek één grote poel met smerig water te zijn. We kunnen het niet laten en gieren het uit van het lachen. Gelukkig had Tessa net een nieuwe broek gekocht, dus enigszins fris kan Alie weer op de fiets stappen. We bekijken nog wat andere mooie tempels en stappen daarna weer in de stadsbus richting guesthouse. We hoeven er niet over in te zitten dat er te weinig plek voor ons is in de bus, want iedereen neemt gepaste afstand. Blijkbaar ruikt ze niet meer naar roosjes…

CHIANG MAI
Het zal niemand in Thailand ontgaan dat het land een monarchie is. Men is ontzettend trots op hun koning Bhumibol oftewel Rama IX en ze laten dat op vele manieren zien. Op elke grote straat en bij veel bedrijven vind je mega-grote afbeeldingen van de Koning Bhumibol en/of zijn vrouw Sirigkit. In bijna elk huis hangt wel een foto van deze Vader van het Volk en iedere dag hoor je om 08.00 uur en 18.00 uur overal het volkslied spelen. Zodra je het volkslied hoort, stopt iedereen met wat hij doet. Voor ons elke keer weer een indrukwekkend moment. De mooiste ervaring hiervan hadden we toen we op de Zondagse Nachtmarkt liepen. Alle marktkoopmannen lieten alles uit hun handen vallen, de vrouwen van de eetstalletjes kookten even niet (gelukkig brandde er niets aan) en alle bezoekers van de markt stonden stil. Het is net of  wordt je beeld een minuut stil gezet. Zodra de laatste toon van het volkslied wegebt, gaat iedereen weer verder met wat hij aan het doen was. Maandag is een speciale dag voor de thai. De koning is namelijk op een maandag geboren, en omdat de kleur van het koningshuis geel is, draagt bijna  iedereen op maandag een geel shirt.  Onlangs werd gevierd dat koning Bhumibol al 60 jaar koning is, we zagen hier een prachtige foto van met daarop Willem Alexander en Maxima. Zou het ook wat zijn als wij  iedere donderdag oranje zouden dragen en om 08:00 uur en 18:00 uur uit volle borst het Wilhelmus zouden zingen?

Thaise Massage
Chiang Mai is hèt centrum voor de massagescholen in Thailand. Voor Tessa is dit het Mekka van de massageopleidingen en ze schrijft zich in bij de TMC, de Thai Massage school of Chiang Mai. Er wordt hier met name lesgegeven in de traditionele thaise massage. Veel mensen hebben het idee dat deze traditionele vorm van massage een massage is met een seksueel tintje, de zogenaamde Happy Ending… Wie nu verwacht dat Tessa hier een prachtweek heeft gehad met vele ervaringen komt bedrogen uit. De thaise massage wordt namelijk gewoon gegeven door de kleren heen.  Op school is het een komen en gaan van internationale studenten, maar zodra je binnen bent merk je de Thaise cultuur. Elke ochtend wordt gestart met vier gebeden in de oude thaise taal. Voor de buddha, de oude leraren, één of andere dokter en natuurlijk de koning. Het is een gek gezicht om alle westerlingen op knieën te zien zitten, buigend met de handen tegen elkaar aan en struikelend over de oude thaise woorden. Toch doen we allemaal ons best en aan het eind van de week klinkt het best aardig. Nu maar hopen dat de tonatie goed is, voor je het weet zeg je namelijk heel wat anders dan dat de bedoeling is. Na het gebed drie minuten mediteren, wat rekken en strekken, en we kunnen los.

In een rap tempo leren we de 151 (!) posities en drukpunten en wordt er veel op elkaar geoefend. Na twee dagen is Tessa dan ook brak en beurs van al dat gedruk en geknijp. Gelukkig zitten er ook veel rek- en strekoefeningen in en dat is lachen geblazen. Een knie in de rug, een voet op je bovenbeen of bovenop iemand zitten, dat zijn wij als westerlingen niet gewend en zorgt voor hilarische momenten. Maar oefening baart kunst en op de vierde dag gaat het allemaal een stuk beter. Op de laatste dag is Tessa de kunst van een  volledige massage (twee uren!) machtig en na een schriftelijke overhoring is daar aan het einde van de dag dan het diploma!

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Thaise Beautysalons
Ook Alie heeft de afgelopen dagen niet stilgezeten, nou ja… heel even dan bij de kapper. Het is net als thuis, ze kreeg dan ook direct een Thaise Glossy in de handen gedrukt en er werd nog net niet naar de vakantie gevraagd. Aangezien Alie vloeiend Thais spreekt en leest (not) waren de plaatjes dan ook reuze interessant! Maar wie er nu met wie gaat is nog steeds onduidelijk. Welke kleur ze in haar haar wou? Peentjes rood of Zwart? Eh… bruin? Er wordt wat verf in een potje gemikt en in het haar gezet. Alie zit dan ook met kromme tenen. Om deze weer wat recht te trekken wordt haar een pedicure aangeboden. Ze slaat dit aanbod toch maar af en gaat voor de manicure. Hele zachte handen krijg je niet zomaar en er wordt hardhandig gescrubd, gesmeerd en gelakt. Ondanks dat het resultaat verbluffend is, was dit Alie haar eerste en laatste manicure. Volgende verwennerij is de hoofdmassage. Blijkbaar heeft de kapster haar nagels ook gedaan en weet met haar scherpe nagels de hoofdhuid er nog net niet af te peelen. Nadat het haar voor de vijfde keer gewassen werd kon het uiteindelijk geföhnd worden. De metamorfose lijkt compleet. Voor Alie zit dit bjoetiedagje er echter nog niet op en laat zich een deur verder heerlijk masseren. Helaas kunnen de masseurs niet zien hoe goed haar haar zit, want deze massagesalon wordt gerund door blinden.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Chiang Mai Women’s Prison
Dat niet iedereen een lieverdje is weten ze inmiddels in het land van de Glimlach ook. De dames die het hier in de buurt wat te bont hebben gemaakt, worden dan ook tijdelijk opgeborgen in de Chiang Mai Women’s Prison. Om ervoor te zorgen dat de dames na hun detentie enige kans maken op de arbeidsmarkt is er een mooi programma opgezet. Zo leren ze er de thaise massage, is er een winkel en sinds kort ook een restaurant. Het verdiende geld wordt opgespaard, zodat ze na hun vrijlaten een klein startkapitaal hebben. Tijdens één van onze wandelingen door de stad kwamen we langs de gevangenis en konden onze voetjes wel weer eens een massage gebruiken. Zullen we? Natuurlijk is het best een raar idee om door een gedetineerde te worden gemasseerd, maar al snel kwamen we er achter dat we hier niet met de grootste criminelen te maken hebben en dat de dames in kwestie binnen afzienbare tijd weer op vrije voeten komen. De voetmassage was voortreffelijk en we hadden de smaak te pakken. In het nabij gelegen nieuw geopende restaurant hebben we dan ook nog even heerlijk gegeten. We worden uitgezwaaid door de vriendelijke dames, maar ondertussen denken we toch: Goh,  wat zouden ze op hun kerfstok hebben….

Doi Suthep
Eén van de grootste trekpleisters van Chaing Mai is Wat Phrathat Doi Suthep, een boeddhistische tempel bovenop de berg. De Thai beschouwen deze tempel als heilig en hebben er een mooie legende over. Zo zou rond 1360 een monnik ergens een been gevonden hebben met magische krachten. Toen het bot in tweeën brak, werd een deel ervan op een witte olifant gezet en werd deze olifant het bos ingestuurd. Volgens de legende beklom deze olifant de berg Doi Suthep, trompetterde drie keer en viel dood neer op de heuveltop. Voor één van de koningen was dit het teken om hier een prachtige tempel te bouwen. Ondanks dat wij al vele tempels hebben gezien, willen we deze niet missen. Al was het al om het prachtige uitzicht over de stad. Op een mooie heldere dag besluiten we dan ook om een sawngthaew (soort taxibus) aan te houden met het verzoek om ons daar naar toe te brengen. We moeten flink onderhandelen met de beste man, maar uiteindelijk weten we voor een redelijke prijs de deal te maken. We hebben echter niet het beste busje uitgekozen. Al pruttelend en met horten en stoten beginnen we aan de klim van deze berg. We zien al snel blauw van de uitlaatgassen en hopen na elke bocht dat het busje de volgende weer gaat redden. Gelukkig komen we veilig boven op de berg. Via een trap met 309 treden kom je binnen bij deze tempel met een prachtige plaatkoperen stoepa. Overal staan beelden van zowel boeddha als Ganesha (hinduïsme) en hoor je in de wind de kleine belletjes rinkelen. We genieten nog even van het uitzicht over de stad en besluiten dan dat we genoeg hebben gezien van dit hoogtepunt.

Thaise kookcursus
Ruim zes weken eten we nu thais en we weten deze keuken steeds meer te waarderen. Er komt steeds minder stoom uit onze oren bij het eten van de spicy gerechten en we willen nu wel eens weten hoe je zelfs een salade pittig kunt krijgen. De keukenprinsesjes trekken de stoute Teeva´s aan en boeken een kookcursus via hun favoriete restaurant, The Blue Diamond Breakfast Club. Na een tochtje over de markt (toch handig die teeva´s) gaan we met de boodschappen richting kookstudio, na ja een leuk hutje ergens op het platteland tussen de rijstvelden en bananenbomen. Op dit idyllische plekje leren we de geheimen van de thaise keuken. We bakken diverse gerechten en Alie heeft op een gegeven moment de slag zo te pakken dat zelfs de vlam in de pan slaat! Na deze spectaculaire actie kunnen we lekker gaan eten. Met een vol buikje gaan de keukenprinsesjes dan ook weer naar huis.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Loi Kratong
Waar in Nederland alle kinderen op 11 november met lampionnen de deuren bij langs gaan, viert men in Thailand vanaf 11 november het Loi Krathong. Met dit festival dankt Thailand de watergodin middels een mooi opgemaakt bootje van bananenbladeren (kratong) met daarin een stukje haar (het beste van jezelf) en een nagel (het slechtste van jezelf) vergezelt met geurende wierook en een brandende kaars, die men op de rivier laat wegdrijven.  Men hoopt dat de godin hiermee ook de zonden van het afgelopen jaar wegneemt. Chai, onze barman, had voor al zijn stamgasten een freubelmiddag georganiseerd. Zo kwam het dan ook dat wij, met wat kunst en vliegwerk, een leuk bloemstukje in elkaar flansten. Het zou zonde zijn als wij hier niet aan mee deden. Tevens laten de Thai diverse lampionnen de lucht in gaan, onder het genot van divers siervuurwerk en gillende keukenmeiden, die je hier om de oren vliegen. Op deze lampion schrijf je een wens voor het komende jaar. Ook deze kans lieten wij niet aan ons voorbijgaan en hebben samen met onze lokale vrienden een Lampion opgelaten. We hoeven geen snoepjes als onze wens maar uitkomt!

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

Mahouttraining
Om een paard onder controle te krijgen kost ons al enige moeite, dus laat staan een olifant. Maar de beide dames trekken wederom de stoute teeva’s aan en geven zich op voor een mahouttraining. Het is niet echt gemakkelijke om dit grote grijze gevaarte te beklimmen, maar met een knietje van de olifant zitten we er dan toch op! Met Pai (vooruit), Saai (links) en Kwaa (rechts) kunnen we de olifant in beweging krijgen. Tessa ontpopt zich als een ware mahout en klimt voorop olifant Christina, die in een ver verleden een filmster is geweest. Dit hebben we geweten! De dame in kwestie had flinke sterallures en bij iedere bananeboom werd er flink gepauzeerd. Alie is inmiddels achterop gekropen en onder het geroep van “Pai”, “Saai en “Kwaai””proberen we hare majesteit op de juiste route te krijgen door de Thaise jungle. De vaste mahouts van deze olifanten lopen al lachend met ons mee. Eenmaal aangekomen bij de rivier komen we in het water erachter dat er onder deze dikke olifantenhuid een heel zachtaardig karakter schuilgaat. Met veel plezier wassen we de olifanten en is het tijd voor waterpret. Wat een prachtige dag! Aan het einde van de dag bekijken we de foto’s en filmpjes die er gemaakt zijn. Nu begrijpen we waarom er zo gelachen werd, het is inderdaad een hilarisch gezicht; 2 dames met rieten hoedjes die, al roepend, Christina in bedwang proberen te houden. We hebben er zelf dan ook nog even smakelijk om gelachen.

Reisverslag Thailand, Travel, happygoats.org

LAMPHUN
Het einde van ons verblijf in Thailand komt in zicht! We willen het graag leuk afsluiten bij onze geliefde bar Chang Chalaad. Echter de zus van de koning gooit roet in het eten, of eigenlijk as in onze borrel! Zij is in januari overleden en de koninklijke familie heeft besloten om de crematieplechtigheid direct na het Loi Krathongfestival te houden (11 maanden later!). Op zich niet zo erg zou je denken, ware het niet dat er voor de komende 4 dagen een complete drooglegging is afgekondigd in de kroegen als teken van rouw. Daar gaat dus ons feestje. Weliswaar zijn we onder de indruk van de rituelen en ceremonies en zitten dus ook regelmatig even voor de televisie, waar het van ‘s ochtendsvroeg tot ‘s avonds laat op te volgen is. Gelukkig is onze barman Chai zo aardig om ons en de Amerikaanse studenten uit te nodigen voor een weekend bij hem thuis in Lamphun. Heidi en Alie zijn er al eerder een dag geweest en Heidi heeft in haar enthousiasme aangeboden dat haar studenten hem wel even zullen helpen met het achterstallig onderhoud van zijn huis en tuin. Dit kan dan mooi gecombineerd worden met een barbecue. Eenmaal daar aangekomen blijkt dat deze groep niet het team is van “hoe schoon is jouw huis?”. Er is ons niet gevraagd om schoon te maken, dus wij storten ons op het maken van de spicy Papayasalade onder de bezielende leiding van Chai zijn nicht. Met een scheef oog zien wij hoe traag de schoonmaakwerkzaamheden vorderen. Er wordt hier en daar wat geveegd en de hoge druk reiniger wordt op de tegeltjes van de keuken gezet. Tsja,  voor het oog is het schoon en het wordt wat opgeleukt met een schaal bloemen en wierook.  We denken het er het onze van en gaan met het vlees voor de barbecue aan de slag. Miss Schoonmaak Alie haalt eerst nog wel even een doekje over het aanrecht. De mannen maken de barbecue klaar en rond het grote vuur drinken we onze laatste borrel met onze Thaise en Amerikaanse vrienden.

Voortaan Happy Goats nieuws via de email?
Schrijf je hier in:
Delivered by FeedBurner


Reacties zijn gesloten.

  • Booking.com