Reisverslag Vietnam

Must See Vietnam, Travel, happygoats.org

Reisverslag Vietnam

HO CHI MINH CITY
Als je het nummer “Saigon” van Billy Joel hoort, weet je dat het over de oorlog tussen Amerika en Vietnam gaat. Een oorlog die nog altijd veel vragen oproept.
We hebben de Lonely Planet van Vietnam er op na geslagen, maar echt duidelijk is het ons nog steeds niet waarom de Amerikanen zich in deze oorlog tussen Noord en Zuid Vietnam hebben gemengd. Was het de communistische dreiging van Noord Vietnam in de tijd van de Koude Oorlog? Of speelden er andere belangen? Tijdens ons bezoek aan de Cu Chi tunnels kwamen wij er al wel gauw achter dat de Amerikanen op een kansloze missie waren tijdens deze oorlog. De Vietcon hadden een heel gangenstelsel onder de grond gebouwd inclusief woonvertrekken, keuken, slaapplaats etc. Zo konden zij, als een duiveltje in een doosje, vlak voor, achter of naast  Amerikanen staan zonder dat die het in de gaten hadden en ook plotseling weer in het “niets” verdwijnen. Mochten de Amerikanen overdag nog zegevieren op Vietnamees grondgebied, ‘s nachts regeerde de Vietcon en zo kwamen de Amerikanen dus geen stap verder. Bovendien werd het veroveren van grondgebied moeilijk gemaakt door de zeer kundig gemaakte Boobytraps. Bij de tunnels van Cu Chi waren wij dan ook behoorlijk onder de indruk van deze gemene vallen en het stelsel van de tunnels. We hadden graag rustig de tijd willen nemen om alles goed te bekijken, ware het niet dat wij een zeer fanatieke tourguide hadden die ons in een rap tempo langs een aantal tunnels sleepte. Het bijzondere aan tourtjes in Vietnam is dat ze eigenlijk nooit waar maken wat ze beloven. En ook deze keer was het weer raak! Het WarRemnantmuseum die wij deze dag ook nog zouden bezoeken, reden we spontaan voorbij met onze bus.

MUI NE
Na een paar dagen in het bruisende Saigon wordt het weer eens tijd voor relaxen. We hebben een Open Bus Ticket gekocht naar het noorden en stappen in een luxe touringcar richting het strand van Mui Ne, onze volgende stop. Mui Ne is een luxe badplaats met vele resorts en tijdens onze zoektocht naar een slaapplaats zien we de nodige dure vakantieparadijzen. We hopen stiekum op een goedkope last minute en stappen dus op alle recepties af. We verblikken of verblozen niet bij de prijzen die genoemd worden… vanaf USD 80 tot aan USD 240 per nacht! Okay, thank you, we gaan even overleggen met de rest… om vervolgens teleurgesteld weg te lopen. Maar gelukkig vinden we aan de overkant van de straat een leuk guesthouse voor een budgettechnisch goede prijs.  Een dag later liggen we dan ook heerlijk op een strandbed te genieten van de zon, de hoge golven en alle stoere Kitesurfers.  Maar Mui Ne heeft nog meer dan alleen strand! We boeken dan ook een trip naar de rode en witte zandduinen bij de charmante Vietnamese Tom, die waarachtig een woordje nederlands spreekt ivm zijn nederlandse vriendin. Oppasssen dus met wat we zeggen ;-).  De rode zandduinen zijn prachtig en op de witte zandduinen waan je je in de woestijn. Bij een paar jochies hebben we voor weinig een zandslee gehuurd en “surfen” we even later vanaf de toppen van de duinen naar beneden. Een prachtige dag.

Vietnamese vis industrie
Vis is een belangrijk ingrediënt in de Vietnamese keuken. Met name de welbekende vissaus, die standaard op tafel staat en werkelijk overal doorheen gaat. Natuurlijk leren we tijdens één van de tours hoe deze vissaus gemaakt wordt. Hadden we de gefermenteerde vispasta al gezien en geroken, het maken van de vissaus is wederom een ware geursensatie. De Vietnamezen schijnen het geweldig te vinden om de westerse reizigers langs de stinkende bakken met vis en zout water te loodsen. In de haven van Mui Ne liggen honderden vissersboten. Het is een prachtig gezicht hoe de vissersfamilies in de ronde, rieten, roeibootjes de vangst van de dag aan wal brengen. De grote vissen gaan naar de markt, de ondermaatse vissen verdwijnen in de vissaus. Ook worden er erg veel mini-garnalen aan wal gebracht. We kijken verwonderd hoe men deze garnalen droogt. Gewoon uitstrooien op de kade en in de zon laten drogen! Maar wat nog beter is: op de vluchtstrook van de snelweg. Het asfalt wordt door de zon goed heet en werkt dus perfect! Dat alle auto’s, brommers en zware vrachtwagens er met hun uitlaatgassen langs en doorheen rijden, schijnt niet te deren. Voortaan zijn wij in elk geval wat voorzichtiger met de gedroogde garnalen in die heerlijke papayasalad!

NHA TRANG
Op deze ochtend scheiden onze wegen met Johannes, de neef van Alie die een aantal weken met ons mee is gereisd. Johannes mag terug naar het koude Nederland en wij gaan verder naar het volgende strand in Nha Trang. Hij heeft het overleefd, drie weken met drie dames op pad! Bij het afscheid eren we hem dan ook met een welverdiende medaille!

In Nha Trang worden we verwelkomd in het Russisch. Was Mui Ne al bijna een Russische enclave, ook hier worden we weer aangesproken als waren we matrousjkas. Wij houden niet van de russen, ten eerste hebben ze ons uit het EK-voetbal 2008 gekieperd en ten tweede zijn het gewoon geen gezellige vakantiegangers. Het zijn luie veeleisende reizigers, die ondanks een stevige borrel nog steeds niet vrolijk lijken te kunnen kijken. We reizen dan ook maar snel verder naar Hoi An.

HOI AN
Hadden we Johannes in Saigon al in twee maatpakken gehesen, in Hoi An is het tijd voor de dames! Aangezien wij door de zuinigheid al meer dan een jaar niet hebben geshopt, is Hoi An een waar Walhalla. Overal kleermakers die alles, maar dan ook echt alles, op maat voor ons kunnen maken. In eerste instantie komen we er achter dat we het winkelen wat waren verleerd (ja, dat kan ja). Dus het duurt even voordat we de smaak te pakken hebben, maar toen gingen we dan ook echt los! Maatpakken, winterjassen, galajurken en op maat gemaakte leren schoenen en laarzen… Na drie dagen shoppen lopen we met de handen vol met tassen terug naar het hotel. Ietwat beteuterd zien we hoe we niet alles in een kast kunnen hangen, maar als een groot pakket naar huis gaan sturen. Maar….als we thuiskomen is onze garderobe weer compleet!

Must See Vietnam, Travel, happygoats.org
HUE
Onderweg kom je veel reizigers tegen en zo wij dus ook. Van veel reizigers uit Vietnam  hoorden we hetzelfde verhaal. Alle dagen regen! Gelukkig reizen wij in tegengestelde richting en hebben wij steeds prachtig weer. Totdat we op een ochtend in de slaapbus naar Hue onze ogen open doen. Regen! En nee geen buitje, maar van dat echte nederlandse miezerweer met grijze luchten waarvan je weet: Het wordt vandaag nooit meer droog! Nu is Hue niet echt een bruisende stad en kom je er voornamelijk omdat het op de weg naar Hanoi ligt en je er de oude Citadel kunt bewonderen. Jullie zullen begrijpen dat wij in dit miezerweer niet echt in waren voor cultuur en architectuur, waardoor wij besloten een bak koffie te gaan halen bij “the brown eyes café”. Aangezien er in de grote steden van Vietnam bijna overal “Wifi” is, gaan we maar es een dagje lekker achter de laptop zitten. Wat aan de site werken en foto’s ordenen. Echter, de inspiratie is er niet echt vandaag en de meligheid slaat bij ons beide toe. Onder het mom van ‘we worden hier gauw oud’ in Vietnam posten we wat foto’s van een verschrompeld oud wyfke op de social media, sturen we berichten naar Evalie die bij de buren achter de computer zit en halen we nog wat puberale fratsen uit. We weten het, het is ontzettend flauw maar we krijgen de slappe lach. Op een gegeven moment biggelen de tranen over de wangen en gieren we het uit van het lachen, zodat op deze druilerige dag het zonnetje voor ons toch nog doorbreekt in het Brown Eyes Café.

De volgende dag is de echte zon weer doorgebroken en besluiten we toch al het moois van de keizerlijke oude tijd in Hue te bekijken. In een lekker warm zonnetje zien we de gebouwen uit de tijd van de Mandarin-keizerlijke periode, de Verboden Paarse stad en het Mieu Tempel complex van de Ngyen-dynastie.

Must See Vietnam, Travel, happygoats.org

HANOI
Na een lange rit van 14 uren in de slechtste slaapbus ooit, komen we mooi verrot aan in de hoofdstad van Vietnam, Hanoi. Het is ‘s ochtends vroeg en we hebben nog geen guesthouse. Normaal gesproken gaan we niet in op het aanbod van de mannen bij de bus, maar we doen het nu maar wel eens een keer. Een aantrekkelijk exemplaar heeft een heel mooie brochure van een hotel in de hand.  Met hem gaan we mee! We hebben namelijk geen flauw idee waar we zitten, in elk geval niet in het centrum. Het guesthouse zou later een schot in de roos blijken te zijn! We zitten midden in het Old Quarter van Hanoi, een wirwar van kleine levendige straatjes. We zitten in de ‘tinstraat”’ en die straatnaam klopt helemaal, overal worden namelijk tinnen kisten, bakvormen en ovens verkocht. Ook het hang en sluitwerk doet het goed in deze straat. We kijken onze ogen uit en vinden het heerlijk om door deze straten rond te dwalen. Weliswaar met gevaar voor eigen leven, want de brommers en scooters rijden je bijna van de sokken.

Toch gaan wij ons in dit drukke verkeer mengen en durven het aan om een fiets te huren. We gaan even op visite bij Uncle Ho. Ho Chi Minh is de held van Vietnam en ligt al sinds zijn dood in 1969 opgebaard in een grotesk Mausoleum. Het is een vreemde maar indrukwekkende gewaarwording om de beste man daar te zien liggen en vragen ons dan ook af of het gerucht waar is dat Madame Tussaud het onderhoudscontract inmiddels heeft. We bekijken zijn nederig huis op palen (wat er trouwens verrassend nieuw uitziet, maar dat terzijde) naast het presidentiele paleis en nemen een kijkje in de Vietnamese geschiedenis in het nabijgelegen museum. We fietsen nog even naar de Temple of Literature, welke is opgedragen aan Confucius. Ook worden daar prachtige wensen in het oud chinees gekalligrafeerd voor het nieuwe jaar, die gretig aftrek vinden bij de meeste vietnamezen. Wij eten nog even een noodlesoep op straat en sluiten de dag af met de favoriete bezigheid van de dames: shoppen in de oude stad!

Chinees Nieuwjaar
Binnen één maand twee keer Oud en Nieuw vieren, een aparte gewaarwording! Nooit geweten dat een jaar zo snel voorbij kan vliegen! Het Chinese Nieuwjaar wordt ook in Vietnam gevierd, al noemen ze het hier Tet-festival. Tet wordt gevierd als een soort combinatie van onze Kerst en Oud & Nieuw. Er is dan ook een ware “Kerstmarkt” met bloesemtakken of kumquatbomen die voor kerstboom doorgaan en allerlei rode Chinese prullaria om in de taken te hangen. Deze kerstversieringen zijn echter niet zo eenvoudig als onze kerstballen en -engelen, maar elke versiering staat voor iets, een soort wens. Aangezien ons budget na Hoi An flink geslonken is, kopen wij een handvol Chinese munten, welke veel financieel voorspoed moet brengen.  De Vietnamezen zijn flink bijgelovig, het is dan ook een komen en gaan van brommers op de markt. Naast de bomen en de versieringen worden er ook flink wat offers ingeslagen, vergelijkbaar met onze kerstpakketten. Tijdens de dagen van Tet wordt er namelijk elke dag flink geofferd. Deze offers zie je overal op straat bij de voordeur staan en kan uit van alles bestaan. Zo hebben we hele varkenskoppen, hele kippen, stapels met (nep)bankbiljetten, dozen vol wierook en complete maaltijden op straat zien liggen.

Must See Vietnam, Travel, happygoats.org

Op de dag zelf is het stil op straat, geen brommers die je om de oren vliegen, iedereen viert in huiselijke kring Tet. Evalie en wij vieren het samen met Kevin en de rest van de hotelstaf. Er staat een grote tafel met eten en drinken bij de receptie klaar. Dat de Vietnamesen vlotte drinkers zijn hebben we al snel in de gaten, binnen een kwartier hebben we al een fles wodka-redbull achterover geslagen en we vrezen dat we zo 24:00 uur niet gaan redden, het is tenslotte nog maar 22:00 uur! Tegen twaalven lopen we gezamenlijk richting het meer, waar prachtig vuurwerk wordt afgestoken. Als we daar aankomen zien we waar de brommers zijn gebleven… Iedereen is op zijn brommer naar het meer gekomen om van het spektakel te genieten. Het verbaast ons dat er niet afgeteld wordt naar 0.00 uur, het vuurwerk begint gewoon. Ook wenst niemand elkaar op dat tijdstip een gelukkig nieuwjaar, raar? Zodra het vuurwerk afgelopen is, is het plein binnen een kwartier leeg en zijn alle brommers weer verdwenen. Wij zetten dit feest nog even voort in het hotel en branden samen met Kevin en de receptioniste het grote offer voor de boeddha. De volgende ochtend worden we verrast door Kevin, hij heeft een kleine rode envelop voor ons met daarin een symbolisch bedrag. Blijkbaar werken die Chinese munten snel, want het eerste geld is nu al binnen!

Voor veel aziaten is er weer een jaar voorbij, en hebben we nu het jaar van de Os.  Het blijft een vreemde gedachte om twee verschillende jaartellingen te hebben, maar twee feestjes binnen een maand daar kunnen wij wel mee leven.

HALONG BAY
Het is en blijft een lucratieve business een tour boeken in Vietnam. Je krijgt vaak niet wat men beloofd heeft of je krijgt meer? Deze keer was het een tour naar Halong Bay. ’s Ochtends worden we opgehaald door een minivan en het principe hier in Azië is niet “vol is vol” maar “er kan nog meer bij!” Dus met een propvol busje en met gevaar voor eigen leven, want ze rijden hier als maniakken, rijden we naar Halong Bay. Nu zul je denken ze rijden rechtstreeks door, maar nee hoor, onderweg wordt gewoon even gestopt bij een aardewerkfabriek waar je joekels van vazen kunt kopen. Wij hebben geen flauw idee wat dit soort touroperators nu werkelijk denkt, dat alle toeristen voordat ze op de boot stappen nog even een leuke metershoge Chinese vaas mee willen hebben?  Dacht het niet, we zijn dan ook niet echt blij met dit soort extra’s. Bij aankomst hebben we alweer een tourist ripoff te pakken. Onze zenuwachtige tourguide probeert ons voor 30.000 Dong (Eur 3,=) nog even een soort van verzekering voor de omgeving (?) te verkopen omdat we een nacht op de boot slapen. De rest van onze medereizigers betalen vlot, wij doen net of zijn we hartstikke gek en betalen niet, bekijk het maar! We stappen op de boot en krijgen direct een royale lunch geserveerd. De gids verzekert ons dat het diner nog beter zal zijn, dat beloofd wat! We maken een prachtige tocht door Halong Bay en varen tussen de prachtige Karstbergen door naar een grot die op de werelderfgoedlijst staat. Nu hebben de Vietnamezen net een iets andere kijk op de natuurpracht dan wij. Het wordt namelijk vrolijk verlicht door rode, paarse, blauwe, gele en groene lampen, waardoor het een flink kitscherig geheel wordt. Na deze pracht en praal mogen we weer aan boord en varen we door naar Cat Ba Island. We slapen deze avond niet op de boot maar in het Cat Ba Plaza Hotel. Dit was niet afgesproken heren! Daar gaat ons diner… Het hotel serveert namelijk eenvoudige kost. ’s Avonds doen we geen oog dicht, het naburige café heeft die avond Karaoke avond, waar maar liefst 5 man aan mee doen! Maar het waren de echte liefhebbers, we kennen het repertoire Vietnamese smartlappen inmiddels.

Must See Vietnam, Travel, happygoats.org

De volgende dag maken we ons klaar voor een trekking over het eiland. We beklimmen het ruige karstgebergte en genieten van het prachtige uitzicht. ’s Middags gaan we weer aan boord en ditmaal is het “de Loveboat” want het zijn allemaal stelletjes. Nu maar hopen dat de wanden van onze hutten goed dik zijn. We vrezen dat we dezelfde weg weer teruggaan naar Halong Bay City, maar gelukkig maakt onze schipper een kleine omweg zodat we nog een Fishing Village zien en de prachtige zonsondergang tegemoet kunnen kajakken. Dat het daar te koud voor is geeft niet, want het zit tenslotte bij het tourtje in. Het diner aan boord is die avond niet helemaal “je van het”,  maar honger maakt rauwe bonen zoet. De stelletjes kruipen die avond allemaal vroeg onder de wol en zo zitten wij samen met Evalie als laatsten nog even voor de Vietnamese TV. Om 21:00 uur zoeken ook wij onze kooi maar op. De volgende dag gaan we voor de verandering maar weer naar Cat Ba Island,  waar we een paar mensen oppikken. We maken weer precies hetzelfde rondje, we kijken elkaar dan ook aan van “hier zijn we toch al eerder geweest?” En ja hoor, daarna varen we weer door dezelfde bergen terug naar Halong Bay City. Al met al een prachige tocht en doordat we een paar keer hetzelfde rondje gevaren hebben, hebben we een héél goede indruk kunnen krijgen van het schitterende Halong Bay.

SAPA
Gut wat was het hier koud! In de bergen van Sapa. Maar goed, 7 uur ‘s ochtends stonden wij fris en  fruitig bij het hotel in Sapa, waar we verwelkomd worden door een hele groep dames in traditionele kleding. We vermoeden dat we te maken hebben met een groep verkoopsters, maar het blijken onze tourguides te zijn. Wij gaan op stap met Jing en lopen richting de dorpen in het dal. Jammergenoeg zit het potdicht met mist en zien we geen hand voor ogen, nou ja, eentje dan! Die van een boze boer. Staan we allemaal daar te fotograveren, heeft Meneer de Boer het er niet op staan dat het kleinste kalfje vereeuwigd wordt en besluit hij Tessa, die staat tenslotte het dichtste bij, bijna in de haren te vliegen. Enigszins verbouwereerd lopen we verder, geen idee wat we misdaan hebben (ook Jing weet niet wat er aan de hand is). Gelukkig klaart het weer iets op, waardoor de prachtige rijstterassen langzaam zichtbaar worden. Het is hier werkelijk sprookjesachtig mooi. We bezoeken de verschillende bergstammen en zijn onder de indruk van hun prachtige kledij. Hoe houden ze in hemelsnaam de kleuren van hun kleding zo mooi, terwijl er geen wasmachine en Dreft is. Bij terugkomst warmen we ons in het hotel op bij een bak met hete kolen, centrale verwarming kennen ze hier niet. Gelukkig hebben ze wel een electrische deken en kunnen we lekker warm slapen! De volgende dag schijnt de zon en is het ineens goed vertoeven op Sapa! We maken er een mooie dag van en stappen ‘s avonds weer in de slaaptrein naar Hanoi.

Must See Vietnam, Travel, happygoats.org

Voortaan Happy Goats nieuws via de email?
Schrijf je hier in:
Delivered by FeedBurner


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Booking.com